غلبه ی رنگ و فرم
اغلب کودکان در سنین زیر دبستان یعنی فاصله ی سنین ۳ تا ۶ سالگی به رنگ ها علاقه ی شدیدی نشان می دهند، اما در سن ۷ تا ۹ سالگی به فرم توجه می کنند و این علاقه در ۹ سالگی به حداکثر می رسد.به موازات افزایش سن کودک، گرایش به طبیعت و فرم بیشتر می شود، اما در یک آمارگیری حدود ۱۰ درصد کودکان پیش دبستانی نشان داده اند که به غلبه ی فرم نسبت به رنگ تمایل دارند. کودکانی که درآن ها غلبه ی فرم بیشتر از رنگ است، از لحاظ ضریب هوشی بالاتر از گروه رنگ سالاران هستند. اما برخی نظریه پردازان معتقدند که ابتکار و خلاقیت گروه رنگ سالاران بیشتر است. مطالعات اسناد مربوط به کودکان در رابطه با رنگ نشان می دهد که رنگ نارنجی و به دنبال آن صورتی و قرمز رنگ های مورد علاقه ی بچه های ۳ تا ۶ ساله هستند.
بچه ها در سنین ۴ سالگی گرایش به هارمونی رنگ ها پیدا می کنند، هر چند که این مسئله آنچنان که باید و شاید تبدیل به یک عنصر هنری قوی در شخصیت آن ها تا سنین ۸ تا ۱۲ سالگی نخواهد شد؛ یعنی دراین سنین گرایش دارند، اما خودشان نمی توانند نقاشی آن را انجام دهد. از سویی در سنین ۸ تا ۱۲ سالگی کودک می تواند این امر ( هارمونی ) را در کار خود نشان دهد و این حالت در سنین بالاتر به اوج خود می رسد.موضوعات بسیاری از نقاشی های کودکان و نونهالان نشان می دهد که بچه های خردسال ترجیح می دهند رنگ را براساس فانتزی خود بدون در نظر گرفتن رنگ واقعی جسم به کار برند، درحالی که بچه های بالغ تر رنگ را بر اساس رئالیسم یا واقع گرایی به کار می برند. ( رنگ ها را منطقی تر در جای شان می گذارند ). غالباً این دسته ی اخیر که گاهی نیز توجه روی هارمونی و کنتراست های رنگی دارند.
کاربرد رنگ همراه با بصیرت و آگاهی رابطه ی آن با هیجان زندگی کودک، به نظر آلشلر این نتیجه را نشان می دهد که رنگ قرمز رنگ برتر برای بچه های پیش دبستانی و به طور کلی برای بچه هایی است که طبیعتاً از روی احساسات عمل می کنند. رفته رفته که سن آنان بالا می رود و کنترل آن ها بر احساسات شان غلبه می کند، علاقه و گرایش ایشان به رنگ های سرد افزایش می یابد. تحقیقات نشان می دهد که رنگ قرمز دارای دو ویژگی متضاد است؛ یکی احساس محبت و عشق، و دوم احساس حمله و نفرت را القاء می کند، زیرا که رنگ قرمز با احساسات بسیار شدید پیوند تنگاتنگی دارد. رنگ آبی مرتبط با کنترل عواطف است. محققان دریافته اند که رنگ قهوه ای نیز مورد توجه کودکان قرار می گیرد، هر چند که دانشمندان این نکته را دریافته اند که بچه هایی که گرایش به سمت رنگ آبی دارند، ممکن است دچار هیجانات بسیار شدیدی در بعضی موارد باشند، که آن را تعدیل نموده و یا تغییر جهت به آن می دهند.
در حالی که آنان که به رنگ قهوه ای اهمیت می دهند، غالباً بدون هیجانات شدید ( کنترل شده ) هستند. محققان دریافته اند که رابطه ی تنگاتنگی میان انتخاب رنگ و جنسیت وجود دارد ؛ به طوری که در سنین ۶ تا ۱۷ سالگی برای دختران رنگ های گرم و برای پسران رنگ های سرد مورد توجه است، اما به مجرد این که سن بالا می رود، این حالت درآن ها معکوس می گردد. موارد فوق می تواند در کاربری و انتخاب کارهای هنری و رنگ پالت های بچه ها و شناخت روان شناسی آن ها و نیز سلامت روحی شان تأثیر بسزایی داشته باشد. اما به لحاظ فیزیولوژی بدنی نیز رنگ های خاصی در رابطه با بیماری های مختلف مد نظر قرار می گیرد..(این مطلب ادامه دارد)